ΒΟΙΩΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ 3 Πλαταιές

Σύμφωνα με τους Θηβαίους (Αιολείς Βοιωτούς) η πόλη κτίστηκε από πολίτες της Θήβας. Ο Παυσανίας αντίθετα αναφέρει ότι οι Πλαταιείς ήταν γηγενείς (Ίωνες), που κατάγονταν κατά την Ελληνική Μυθολογία από την κόρη του Ασωπού Πλαταία εξ ου και η ονομασία της. Οι Πλαταιές και οι Θεσπιές και γενικά οι κάτοικοι των αρχαίων πόλεων και χωριών παρά του Ασωπού ποταμού αντιτάχθηκαν με πείσμα να συννενωθούν στη Θηβαϊκή ομοσπονδία λόγω της έμφυτης συμπάθειάς τους προς τους ομοφύλους τους Αθηναίους. Ο αγώνας τους εκείνος εναντίον των Θηβών είχε φθάσει σε οξύ σημείο, την ίδια εποχή που ο Βασιλεύς της Λυδίας ο Κροίσος πολιορκούταν στις Σάρδεις από τον Κύρο (546 π.Χ.) και οι ελληνικές πόλεις της Ιωνίας ζητούσαν τη βοήθεια των μητροπόλεών τους.

Αργότερα το 519 π.Χ., όταν η αρχαία Σπάρτη βοηθούσε την Αθήνα και την Κόρινθο στον εναντίον της Αίγινας και των Θηβών πόλεμο, οι Πλαταιείς, για να μην υποταχθούν στους Θηβαίους, ζήτησαν από τον Βασιλέα των Σπαρτιατών Κλεομένη τον Α΄ να προσχωρήσουν σ΄ αυτούς (την Πελοποννησιακή συμμαχία). Τότε ο Κλεομένης αντιλαμβανόμενος τις αποστάσεις που χώριζε την πόλη τους από τη Θήβα και την Αθήνα, αλλά και για να εκτονώσει την μεταξύ Θηβαίων και Αθηναίων έχθρα, συμβούλευσε αυτούς να συμμαχήσουν με τους Αθηναίους. Οι Πλαταιείς τότε απεδέχθηκαν τη συμβουλή που συνέπιπτε με την επιθυμία των τότε αρχόντων Πεισιστρατιδών της Αθήνας, αποστέλλοντας πρέσβεις που έγιναν αμέσως δεκτοί. Έτσι οι Αθηναίοι δεν δίστασαν πλέον να επέλθουν κατά της Θήβας και μετά την νικηφόρα τους σύγκρουση να επεκτείνουν τα όριά τους μέχρι τον Ασωπό.

Ευγνώμονες τότε οι Πλαταιείς έσπευσαν πρώτοι απ΄ όλους τους Έλληνες να παράσχουν τη συνδρομή τους με αποστολή 1000 πολεμιστών στο πλευρό των Αθηναίων στην Μάχη των Πλαταιών, όπου και ανηγέρθη στο πεδίο της μάχης ιδιαίτερος τάφος για τους γενναίους Πλατεείς. Υπόψη ότι στην εκστρατεία του Ξέρξη κατά του ελλαδικού χώρου μόνο οι Πλαταιές και οι Θεσπιές, από όλες τις πόλεις της Βοιωτίας, δεν εμήδισαν. Μάλιστα, μετά τη νίκη των Ελλήνων, οι Πλαταιές θεωρήθηκαν "Ιερή Πόλη", απαγορεύθηκε να επιτεθούν εναντίον των άλλοι Έλληνες και κάθε χρόνο γίνονταν εκδηλώσεις τιμής για τη μάχη.

Οι Πλαταιείς πολέμησαν επίσης στην Ναυμαχία του Αρτεμισίου, ενώ δεν πήραν μέρος στην Ναυμαχία της Σαλαμίνας επειδή αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν για να προστατεύσουν την πόλη τους από τους Πέρσες που στον ερχομό τους τελικά την πυρπόλησαν. Μετά την νίκη των Ελλήνων κατά των Περσών, η πόλη ανακαινίστηκε. και κατοικήθηκε μέχρι τον Πελοποννησιακό πόλεμο. Την άνοιξη του 431 π.Χ. η πόλη δέχτηκε την αιφνιδιαστική επίθεση από τριακόσιους Θηβαίους, τους οποίους οι Πλαταιείς αμέσως αντέκρουσαν και σκότωσαν 180 από αυτούς.Τον τρίτο χρόνο του πολέμου οι Πελοποννήσιοι με αρχηγό τον Αρχίδαμο περικύκλωσαν και πολιόρκησαν τις Πλαταιές. Οι Πλαταιείς λίγο πιο πριν είχαν στείλει τους γέρους και τα γυναικόπαιδα στην Αθήνα για να γλυτώσουν, αφήνοντας μόνο 400 πολεμιστές μαζί με 80 Αθηναίους και 110 γυναίκες που τους φρόντιζαν. Οι πολιορκημένοι κατόρθωσαν να αντισταθούν, και γιαυτό οι Πελοποννήσιοι έσφιξαν τον κλοιό περισσότερο. Δύο χρόνια κράτησε η πολιορκία αυτή. Όταν τελικά οι Πλαταιείς παραδόθηκαν, οι Πελοποννήσιοι τους σκότωσαν όλους. Η πόλη αλώθηκε από τους Θηβαίους, οι οποίοι κατέστρεψαν όλα τα κτίρια και έκτισαν έναν νέο ναό μήκους 100 ποδών (νεώς εκατόμπεδος) στην τιμή της Ήρας. Όσοι Πλαταιείς επέζησαν βρήκαν καταφύγιο στην Αθήνα. Μετά την Ανταλκίδειο ειρήνη που ακολούθησε την λήξη του Κορινθιακού πολέμου, οι Πλαταιείς επέστρεψαν στην πόλη τους (386 π.Χ.). Το 372 π.Χ. όμως οι Θηβαίοι κατέλαβαν πάλι την πόλη και την κατέστρεψαν. Οι Πλαταιεις κατέφυγαν πάλι στην Αττική και επέστρεψαν στην πόλη τους μετά την ήττα των Θηβαίων στην μάχη της Χαιρώνειας το 338 π.Χ.

Κτήνη στη Θεσσαλονίκη! Αιχμάλωτη 2,5 χρόνια σε στάβλο μία 46χρονη - Δούλευε και τη βίαζε το "αφεντικό"

Φυλακισμένη μέσα σε στάβλο, στο Λαχανά Θεσσαλονίκης, κατήγγειλε ότι ζούσε τα δυόμισι τελευταία χρόνια 46χρονη γυναίκα από τη Βουλγαρία. 

Όπως υποστηρίζει έπεσε θύμα εργασιακής εκμετάλλευσης από δύο ομογενείς, έναν 44χρονο κι έναν 80χρονο, οι οποίοι συνελήφθησαν τελικά από την Αστυνομία. Η 46χρονη ισχυρίζεται ότι ο 44χρονος ιδιοκτήτης κτηνοτροφικής μονάδας, την υποχρέωνε να δουλεύει στην επιχείρηση του, άλλοτε με χρήση και απειλή σωματικής βίας κι άλλοτε παρακρατώντας την αστυνομική της ταυτότητα, χωρίς να της καταβάλει την προσυμφωνημένη αμοιβή της. Η ίδια κατήγγειλε ακόμα ότι όχι μόνο ήταν υποχρεωμένη να κοιμάται μέσα σε πρόχειρο κατάλυμα, που βρισκόταν στον ίδιο χώρο όπου εκτρέφονται και σταυλίζονται τα ζώα τής μονάδας, αλλά κι ότι ο εργοδότης της την υποχρέωνε να έρχεται σε συνουσία μαζί της.

Επιπλέον, όπως κατέθεσε, ο 80χρονος την επιτηρούσε συνεχώς, προκειμένου να μη διαφύγει, αλλά και για να ελέγχει εάν εκτελεί σωστά τις εργασίες που της είχαν ανατεθεί. Τελικά, η 46χρονη κατάφερε, χθες το πρωί, να δραπετεύσει από το στάβλο και να καταγγείλει το μαρτύριό της στους αστυνομικούς του Τμήματος Καταπολέμησης Εμπορίας Ανθρώπων της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης. Οι αστυνομικοί εντόπισαν και συνέλαβαν, λίγες ώρες αργότερα, τους δύο άνδρες στον Λαγκαδά Θεσσαλονίκης. 

Εισβολή και μικροκαταστροφές σε ελληνική εκκλησία στην Πόλη από νεαρούς φανατικούς ισλαμιστές..

Ομάδα 10 περίπου νεαρών ατόμων εισέβαλαν το απόγευμα της Κυριακής των Βαΐων στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννου στη νήσο Αντιγόνη της Κωνσταντινούπολης και προκάλεσαν μικροζημιές. Οι νεαροί, ηλικίας μεταξύ 15 και 18 ετών, συνελήφθησαν από κατοίκους του νησιού και μεταφέρθηκαν στο τοπικό αστυνομικό τμήμα, όμως αφέθηκαν ελεύθεροι επειδή ήταν ανήλικοι. Όπως διαπιστώθηκε οι νεαροί δεν είναι κάτοικοι του νησιού..

 Κύκλοι της ελληνικής μειονότητας στην Πόλη σχολιάζουν ότι ο θρησκευτικός και εθνικιστικός φανατισμός που καλλιεργείται από διάφορους κύκλους στην Τουρκία, μεταξύ αυτών και από κυβερνητικούς, είναι ο ηθικός αυτουργός αυτής της επίθεσης.

Αλβανοτσάμηδες: «Η Τσαμουριά είναι ο αγώνας μας»

Ο  Σπετίμ Ίντριζι, επικεφαλής του Εθνικού Συμβουλίου των Αλβανοτσάμηδων – PDIU,  στην προεκλογική του ομιλία, έδωσε έμφαση στα ψηφίσματα των τσάμηδων  για το «ζήτημα çame» που αμφισβητήθηκαν από το αλβανικό κοινοβούλιο και τόνισε ότι σε όλους εκείνους που αμφιβάλλουν για την αξία του ζητήματος, η πραγματική  έγκριση του ψηφίσματος  θα βγει από την πολιτική δύναμη την οποία θα αποκτήσει το κόμμα του στις επερχόμενες εκλογές.

«Το ψήφισμα που καταθέσαμε θα το μετατρέψουμε σε ζωντανό μνημείο στο θέμα μας και θα το εφαρμόσουμε κατά γράμμα, στη διπλωματία και σε συγκεκριμένα επιτεύγματα για την τελική διευθέτηση του θέματος. Τα επόμενα τέσσερα χρόνια είναι χρόνια εργασίας υπέρ της δημιουργίας. Θα έχουμε μεγάλη επιτυχία, όπως ήταν η μάχη του ψηφίσματος και δεν θα πρέπει να ξεχασθεί η διαμάχη αυτή», είπε ο Ίντριζι στους οπαδούς του κόμματος του.

Αλλοδαποί κυνηγούσαν να βιάσουν φοιτήτρια έξω από το πανεπιστήμιο Πατρών- ''Έτρεχα σαν πρωταθλήτρια του στίβου'' δήλωσε η κοπέλα!

Ο εφιάλτης της φοιτήτριας ξεκίνησε λίγα μέτρα από το πανεπιστήμιο - Οι δύο αλλοδαποί άρχισαν να τρέχουν κατά πάνω της... Παρ’ ολίγον θύμα βιασμού θα έπεφτε μία φοιτήτρια του Πανεπιστημίου Πατρών από αλλοδαπούς, λίγα μέτρα μακριά από το εκπαιδευτικό Ίδρυμα!

Την καταγγελία κάνει στην τοπική εφημερίδα ''Κόσμος'', Αθηναία φοιτήτρια της Ιατρικής, εξιστορώντας τα δραματικά δευτερόλεπτα που βίωσε, καταδιωκόμενη από δύο μετανάστες, πιθανότατα όπως η ίδια εκτιμά, Ασιατικής καταγωγής. Όπως μάλιστα χαρακτηριστικά λέει, το γεγονός ότι σώθηκε οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στις αθλητικές της επιδόσεις, που της επέτρεψαν να ξεφύγει από τους μανιώδεις διώκτες της!

 Όλα ξεκίνησαν το πρωί της περασμένης Παρασκευής (19-04-2013). Ήταν περίπου 09.30, όταν η φοιτήτρια ακολούθησε το μονοπάτι που ξεκινάει δίπλα από τις εγκαταστάσεις super market της περιοχής, για να οδηγηθεί συντομότερα στη σχολή της. Είναι μια διαδρομή που προτιμούν αρκετοί φοιτητές, αφού μέσω αυτής γλιτώνουν δρόμο και εξοικονομούν χρόνο.

 Γρήγορα συνειδητοποίησε ότι δύο αλλοδαποί άρχισαν να την ακολουθούν, επιταχύνοντας το βήμα τους. «Δεν χρειάστηκε να περάσουν, παρά μόνο μερικά δευτερόλεπτα για να βεβαιωθώ ότι έχουν κακό σκοπό. Έκανα να τρέξω και τότε και οι δύο, άρχισαν επίσης να τρέχουν στο κατόπι μου και να με απειλούν! Άρχισα απεγνωσμένα να καλώ σε βοήθεια, αλλά δεν υπήρχε κανένας κοντά μου να προστρέξει. Τότε ξεκίνησα να τρέχω ακόμα περισσότερο, σα να ήμουν πρωταθλήτρια στίβου!»

 Η αλήθεια είναι, πως η ενασχόλησή της με τον αθλητισμό, ήταν αυτή που την έσωσε! Κατάφερε να αφήσει πίσω της τους επίδοξους βιαστές της, οι οποίοι λαχανιασμένοι εγκατέλειπαν την προσπάθειά τους ένα-δύο λεπτά μετά, αλλά η ίδια στην προσπάθειά της να ξεφύγει τραυματίστηκε: «Έπεσα πάνω σ΄ ένα σίδερο και σχίστηκα. Όταν έφθασα στη Σχολή μου, με δάκρυα στα μάτια ενημέρωσα για την περιπέτεια που έζησα τους συμφοιτητές και την Καθηγήτριά μου, η οποία είναι και ακτινολόγος στο Νοσοκομείο.

Πήγαμε μαζί στα εξωτερικά ιατρεία και έκανα αντιτετανικό ορό. Ευχαριστώ το Θεό που γλίτωσα…»

ΒΟΙΩΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΑΡΧΑΙΕΣ ΕΡΥΘΡΕΣ.

Η πόλις των Ερυθρών ευρίσκεται 60 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Αθήνας και στα όρια των Νομών Αττικής και Βοιωτίας.
Κείται δε στους πρόποδες του ιστορικού όρους Κιθαιρών όπου ευρίσκετο το Σφραγίδιο άντρο (σπήλαιο που φέρει σφραγίδα) η σημερινή σπηλιά του Λουκίσθι, όπου στην αρχαιότητα ήταν και Μαντείο (Πλούταρχος). Εκει προσκύνησαν κατ' εντολήν του Μαντείου των Δελφών οι Ελληνες προ της μάχης των Πλαταιών για να κερδίσουν τους Πέρσες.
Οι Ερυθρές ( Αι Ερυθραί και Ερύθραι), είναι πόλις αρχαιοτάτη. Αναφέρεται υπό του Ομήρου στην Β' Ραψωδίαν της Ιλιάδος ως "Ερύθραι" και έλαβαν μέρος μαζί με άλλες Βοιωτικές πόλεις στον Τρωικό Πόλεμο, υπό τον Βασιλέα και ήρωα Λήιτον.
Υπάρχουν δύο εκδοχές ή παραδόσεις για την προέλευση του ονόματος των Ερυθρών. Η μια λέγει ότι έλαβε το όνομα από τον Ερυθρόν, τον υιόν του Θεού Ποσειδώνος και της θνητής Αμφιμεδούσης, που ήταν κόρη του Δαναού. Η άλλη λέγει ότι έλαβε από τον Ερύθραν που ήταν υιός του Λεύκωνος και εγγονός του Αθάμαντος.
Κάτοικοι των Βοιωτικών Ερυθρών ίδρυσαν την ομώνυμον αποικίαν στην Ιωνίαν (Μ. Ασία) κειμένην απέναντι της νήσου Χίου, η οποία και απετέλεσε στην συνέχεια μίαν από τις δώδεκα Ιωνικές πόλεις της Ιωνίας (Στράβων).
Επί των υψωμάτων των Αρχαίων Ερυθρών (σημερινή θέση Παντάνασσα) έλαβε χώρα η πρώτη μάχη μεταξύ των Ελληνικών στρατευμάτων και του περσικού ιππικού, όπου και εφονεύθη ο Πέρση Στρατηγός Μασίστιος, δεύτερος στην ιεραρχία των περσικών δυνάμεων (Ηρόδοτος). Μετά από ολίγας ημέρας έγινε η νικηφόρος κυρία μάχη, γνωστή ως μάχη των Πλαταιών, το 479 π.Χ. που καθ' όλες τις ενδείξεις έγινε μεταξύ των σημερινών θέσεων Αγ. Ιωάννης (Ρέτσι) και Αγίου Δημητρίου. Δηλαδή η μάχη των Πλαταιών έγινε στην τότε αλλά και σημερινή περιοχή των Ερυθρών.
Η μάχη των Πλαταιών είναι η τελευταία αλλά και η σπουδαιότερη μεταξύ των Ελληνομηδικών πολέμων και κρίνεται σήμερα από τους ιστορικούς ως η μάχη μεταξύ Ευρώπης και Ασίας.
Οι Αρχαίες Ερυθρές απετέλεσαν μιαν από τις πέντε Ασώπιες ή Παρασώπιες πόλεις που ευρίσκοντο μεταξύ Κιθαιρώνος και Ασωπού ποταμού και ήσαν οι εξής: Πλαταιές, Υσιές, Ερυθρές, Σκώλος και Ετεωνός (Σκάρφη). Μετά τα Μηδικά όλες αυτές οι πόλεις, απετέλεσαν μέρος της Αθηναϊκής Δημοκρατίας. Τα ευρεθέντα δίδραχμα νομίσματα, φέρουν στο ένα μέρος τα γράμματα ΑΣΩΠ (ΙΟΙ) και από το άλλο μέρος Βοιωτική ασπίδα (προ των Μηδικών).
Περί το 150 μ.Χ. όταν ο Περιηγητής Παυσανίας περιηγήθη την Βοιωτίαν, οι Ερυθρές και Υσιές ήσαν ερείπια. Μετά τον Παυσανία δεν φαίνεται να γίνεται μνεία της πόλεως των Ερυθρών από κάποιον συγγραφέα. Είναι όμως πολύ πιθανόν επί των ερειπίων ή πλησίον αυτών να υπήρχαν μικροί και ασήμαντοι οικισμοί μέχρι τις αρχές του 1600 μ.Χ. όπου έχουμε περιγραφή από αλλοδαπό περιηγητή περί του οικισμού. Στην συνέχεια έχουμε διάφορες άλλες περιγραφές κυρίως αλλοδαπών με κυριότερη αυτή των δύο Γάλλων και μετέπειτα ακαδημαϊκών της Γαλλικής Ακαδημίας, όπου αναφέρουν το χωριό "Κριεκούκι" στο οποίο υπήρχε πανδοχείο και διανυκτέρευσαν.
Κατά την επανάσταση του 1821 αναφέρεται και η μάχη του "Κριεκουκίου" όπου αρχηγός ήταν ο μανιάτης ήρωας της επαναστάσεως Κυριακούλης Μαυρομιχάλης.
Εκτοτε έχουμε σταδιακή ανάπτυξη της πόλεως των Ερυθραίων ή Κριεκούκι, για να φθάσουμε στην σημερινή κατάσταση της πόλης μας, η οποία και αριθμεί περίπου 4.000 κατοίκους, με την απογραφή του 2002.

 

        

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΕΦΥΓΕ Ο ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης ή Καραΐσκος ήταν Έλληνας επαναστάτης, αρχικά υπήρξε σπουδαίος αρματωλός και στη συνέχεια κατέστη στρατηγός της Επανάστασης του 1821.

Στις αρχές του Απριλίου του 1827 προσήλθαν και οι διορισμένοι από την Συνέλευση της Τροιζήνας (Κυβέρνηση), "στόλαρχος πασών των ναυτικών δυνάμεων", Κόχραν μαζί με τον Τσωρτς, "διευθυντή χερσαίων δυνάμεων" προκειμένου να συνδράμουν τον Αγώνα. Με τους δύο αυτούς ξένους ο Καραϊσκάκης βαθμιαία περιήλθε σε έριδες, τόσο για την τακτική του πολέμου, όσο και κατά την οργάνωση για την κατά μέτωπο επίθεση. Οι διορισμοί των ξένων εκείνων προσώπων υπήρξαν αναμφίβολα το μοιραίο σφάλμα που ανέτρεψε την έκβαση του Αγώνα. Και τούτο διότι προσπαθούσαν να εφαρμόσουν τακτικές οργανωμένου στρατού αγνοώντας τις τακτικές των Ελλήνων, την ψυχολογία τους, αλλά και τις μορφολογικές δυνατότητες της περιοχής, επιζητώντας την έξοδο με κατά μέτωπο επίθεση σε πεδιάδα, επειδή ακριβώς, δεν γνώριζαν το είδος αυτό του πολέμου που επιχειρούσαν μέχρι τότε οι Έλληνες. Έτσι η ανάμιξη αυτών στις πολεμικές ενέργειες με ταυτόχρονες διαταγές του ενός και του άλλου παρέλυσαν τις διαταγές του Καραϊσκάκη.

Αυτό οδήγησε τον Αρχιστράτηγο να επεμβαίνει προσωπικά μέχρι αυτοθυσίας σε όλες τις συμπλοκές, ακόμη και τις μικρότερες, ένα ακόμη μοιραίο σφάλμα των περιστάσεων εκείνων. Αυτό το αντελήφθη ο Κολοκοτρώνης ο οποίος και διαμήνυσε στον Καραϊσκάκη να αποφεύγει τις άσκοπες αψιμαχίες και ακροβολισμούς για να μη φονεύονται και οπλαρχηγοί τους οποίους "κυνηγά το βόλι". Ο Κολοκοτρώνης του τόνιζε μάλιστα ότι είναι ανάγκη "να σώσει τον εαυτόν του για να σωθεί και η πατρίδα". Ο Καραϊσκάκης όμως έχοντας ατίθασο χαρακτήρα, παρά τις συστάσεις και παρά την κατάσταση της υγείας του αποφάσισε να ανακόψει τους ακροβολισμούς των Τούρκων.

Η επιχείρηση ορίσθηκε να πραγματοποιηθεί τη νύχτα της 22ας προς την 23η Απριλίου 1827, έχοντας συμφωνήσει κανείς να μην ξεκινήσει άκαιρα τους πυροβολισμούς πριν δοθεί το σύνθημα για γενική επίθεση. Το απόγευμα της 22ας Απριλίου ακούστηκαν πυροβολισμοί από ένα Κρητικό οχύρωμα. Οι Κρητικοί προκαλούσαν τους Τούρκους και καθώς εκείνοι απαντούσαν οι εχθροπραξίες γενικεύτηκαν. Ο Καραϊσκάκης, παρότι άρρωστος βαριά, έφτασε στον τόπο της συμπλοκής. Εκεί μια σφαίρα τον τραυμάτισε θανάσιμα στο υπογάστριο. Οι γιατροί που ανέλαβαν την περίθαλψή του, γρήγορα κατάλαβαν πως θα κατέληγε.

Ο ήρωας μεταφέρθηκε στο στρατόπεδό του στο Κερατσίνι και αφού μετάλαβε των Αχράντων Μυστηρίων, υπαγόρευσε τη διαθήκη του που ιδιόχειρα υπέγραψε. Η τελευταία κουβέντα που είπε στους συμπολεμιστές του, κατά τον Στρατηγό Μακρυγιάννη που τον επισκέφθηκε, ήταν "Εγώ πεθαίνω. Όμως εσείς να είστε μονιασμένοι και να βαστήξετε την πατρίδα".

Την επομένη στις 24 Απριλίου 1827 ο Αρχιστράτηγος Γεώργιος Καραϊσκάκης υπέκυψε στο θανατηφόρο τραύμα του μέσα στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου στο Κερατσίνι, ανήμερα της γιορτής του. Η σορός του μεταφέρθηκε στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στη Σαλαμίνα όπου ετάφη και θρηνήθηκε από το πανελλήνιο.

Αναφέρεται πως όταν ο Κολοκοτρώνης έμαθε τον θάνατο του Καραϊσκάκη "κάθισε σταυροπόδι" και μοιρολογούσε σαν γυναίκα.

ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΗΡΩΑ ΤΗΣ ΑΡΑΧΩΒΑΣ